printPDF

Slikken en platen in de Oosterschelde

De ondiepe delen van de platen in de Oosterschelde, die van belang zijn voor voedselzoekende vogels, zijn door de aanleg van de stormvloedkering in omvang afgenomen.

Slikken en platen

Areaal slikken en platen

De totale oppervlakte van de slikken en platen in de Oosterschelde bij laag water is in de periode 1983-2001 met ca. 10% afgenomen. Deze afname lijkt voor de vogels die daar voedsel zoeken van beperkt belang. Maar dat is schijn, want in feite zijn er grote verschuivingen opgetreden. In deze periode is de oppervlakte van de ondiepere delen (hoger dan 0,5 meter onder NAP) met meer dan 30% afgenomen, terwijl die van de diepere delen (lager dan 0,5 meter onder NAP) met 20% is toegenomen. Voor vogels die op de slikken en platen foerageren zijn juist de ondiepere delen van belang, die gedurende lange tijd van de dag droog staan of slechts incidenteel overstromen. De diepere delen vallen slechts korte tijd droog.

Zandhonger

Door de aanleg van de stormvloedkering in 1986 zijn het getijverschil en de stroomsnelheden in de Oosterschelde afgenomen. Vóórdat de kering bestond was er een evenwicht tussen het zandtransport van geul naar plaat en vice versa. Tijdens vloed werd zand naar de slikken en platen getransporteerd. Tijdens eb werd dit weer deels afgevoerd. Een groot deel van die afvoer vond plaats tijdens zware stormen in het winterhalfjaar. Door de afname van de stroming in de stroomgeulen wordt er in de laatste jaren minder zand vanuit de geulen naar de slikken en platen getransporteerd. Het transport vanaf de slikken en platen naar de geulen gaat echter nog vrijwel onverminderd door. Als gevolg daarvan verplaatst het zand in de Delta zich van de hoger gelegen plaatsen naar de dieper gelegen plaatsen. Deze situatie staat bekend onder naam 'zandhonger'.
  •  
Referenties en relevante info

Referenties

  • Berchum, A.M. van en G. Wattel (1997). De Oosterschelde, van estuarium naar zeearm. Bekkenrapportage 1991-1996. Rapport RIKZ-1997.034. Rijksinstituut voor Kust en Zee. Middelburg.
  • Bult, T.P. et al. (2000). Korte termijn advies voedselreservering Oosterschelde. Samenvattende rapportage in het kader van EVAII. Rapport RIKZ-2000.042. Rijksinstituut voor Kust en Zee. Middelburg.
  • Geurts van Kessel, A.J.M. (2004). Verlopend tij. Oosterschelde, een veranderend natuurmonument. Rapport RIKZ/2004.028. Rijksinstituut voor Kust en Zee, Middelburg.
Technische toelichting

Naam van het gegeven

Slikken en platen in de Oosterschelde

Omschrijving

Verandering in het areaal slikken en platen per categorie diepte

Verantwoordelijk instituut

Centraal Bureau voor de Statistiek

Berekeningswijze

De grafiek is gebaseerd op luchtfoto-interpretaties. Slikken en platen zijn gebieden die twee keer per dag onder water staan door het getijde.

Basistabel

niet van toepassing

Geografisch verdeling

Oosterschelde

Andere variabelen

geen

Verschijningsfrequentie

onregelmatig

Achtergrondliteratuur

Berchum, A.M. van en G. Wattel (1997). De Oosterschelde, van estuarium naar zeearm. Bekkenrapportage 1991-1996. Rapport RIKZ-1997.034. Rijksinstituut voor Kust en Zee. Middelburg. Bult, T.P. et al. (2000). Korte termijn advies voedselreservering Oosterschelde. Samenvattende rapportage in het kader van EVAII. Rapport RIKZ-2000.042. Rijksinstituut voor Kust en Zee. Middelburg. Geurts van Kessel, A.J.M. (2004). Verlopend tij. Oosterschelde, een veranderend natuurmonument. Rapport RIKZ/2004.028. Rijksinstituut voor Kust en Zee, Middelburg.

Opmerking

geen

Betrouwbaarheidscodering

Schatting, gebaseerd op een aantal metingen, expert judgement, een aantal relevante feiten of gepubliceerde bronnen terzake.

Referentie van deze webpagina: CBS, PBL, Wageningen UR (2008). Slikken en platen in de Oosterschelde (indicator 1233, versie 03, 13 mei 2008). www.compendiumvoordeleefomgeving.nl. CBS, Den Haag; Planbureau voor de Leefomgeving, Den Haag/Bilthoven en Wageningen UR, Wageningen.